Հայաստան 2007. ինչպես 14 665 անճշտությունը կարող էր փոխել խորհրդարան մտնողների կազմը
Մի կուսակցության 5% շեմից պակասեց 9 033 ձայն, հանձնաժողովները գրանցեցին 14 665 անճշտություն։ Ընդամենը 664 ձայնի սխալը կտեղափոխեր մեկ մանդատ։
Բնօրինակ էջը electionscount.info-ում: Ընտրական իրավունքը և ընտրությունների կեղծումները (2010, PDF), էջ 55Օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝ մանդատները ստանում էին վավեր քվեաթերթիկների և անճշտությունների գումարի առնվազն 5% (կուսակցություններ) կամ 7% (դաշինքներ) ստացած ցուցակները։ Այնուհետև մանդատները բաշխվում էին ձայների համամասնությամբ, մնացորդները՝ մեկ առ մեկ։ Գիրքը ցույց է տալիս, որ «անճշտությունները հաշվի առնելու» այս եղանակն ինքնին կողմնակալ է։
2007 թ. թվերը
- Գրանցված անճշտություններ՝ 14 665։
- Եվս մեկ կուսակցություն կհաղթահարեր 5%-ը, եթե այդ անճշտությունները վերցված լինեին նրա ձայներից, նրան պակասում էր 9 033 ձայն։
- Մանդատների բաշխումը փոխող ամենափոքր թվաբանական սխալը՝ 664։ Մնացորդներով բաշխված մանդատը կանցներ հաջորդ կուսակցությանը, եթե նրա ձայներն այդքանով ավելի լինեին, իսկ ստացող կուսակցությանը՝ այդքանով պակաս։
- Նույն մանդատը կտեղափոխվեր, եթե հաջորդ կուսակցությունն ունենար 980 ձայն ավելի, կամ ստացող կուսակցությունը՝ 2 059-ով պակաս։
Ինչպես կարդալ այս գծապատկերը
Սյուները 23 ցուցակների ձայներն են՝ վանդակներում նշված բաժիններով, կլոր գծապատկերը ցույց է տալիս 90 մանդատը՝ Հանրապետական կուսակցություն (15)՝ 41, «Բարգավաճ Հայաստան» (4)՝ 18, ՀՅԴ (10)՝ 16, «Օրինաց երկիր» (23)՝ 8, «Ժառանգություն» (6)՝ 7։
Ինչ է ցույց տալիս
«Ժառանգությունը» ձայների 5,8%-ով ստացավ 7 մանդատ։ Հաջորդ ցուցակներն էին Միավորված աշխատանքային կուսակցությունը (4,4%, 59 271 ձայն), «Ազգային միաբանությունը» (3,7%) և «Նոր ժամանակները» (3,5%)։
Ինչու է կանոնը խրախուսում լցոնումը
Անճշտությունները հիմքին ավելացնելը բարձրացնում է շեմը բոլորի համար՝ «ի վնաս քվոտային մոտ կուսակցությունների և ի օգուտ այն հաղթահարածների»։ Իսկ եթե քվեաթերթիկներ են լցոնվում որևէ կուսակցության օգտին, դրանք հաշվվում են և՛ որպես նրա ձայներ, և՛ որպես անճշտություններ բոլորի համար, ուստի լցոնող կուսակցությունը մանդատներ է շահում, իսկ շեմին մոտ նրա մրցակիցները՝ կորցնում։ 14 665 անճշտության պայմաններում, երբ մանդատը կարող էր տեղափոխվել 664-ի դեպքում, 90 մանդատների բաշխումը որոշված չէր ձայներով, եզրակացնում է հեղինակը, օրենսգրքի համաձայն անճշտությունների ազդեցությունն արդյունքի վրա նույնիսկ չդիտարկվեց։
Մաքուր և կասկածելի տեղամասերի համեմատություն՝ մանդատներ մաքուր և կասկածելի տեղամասերից։
Աղբյուր՝ «Ընտրական իրավունքը և ընտրությունների կեղծումները» (2010, հայերեն), նույն հեղինակի ավելի վաղ հայերեն գիրքը, որը վերլուծում է յուրաքանչյուր ընտրության պաշտոնապես հրապարակված թվերը։ Այստեղի թվերը վերցված են դրանից, էջերի համարները վերաբերում են PDF-ին։
Տվյալներ և աղբյուրներ այս կայքում
Գրքից
Այս հոդվածը հիմնված է the 2010 Armenian edition-ի վրա՝ «Ընտրական իրավունքներ և ընտրությունների կեղծումներ» գրքից, հեղինակ՝ Լյուդվիգ Խաչատրյան: Գրքում մանրամասն ներկայացված են մեթոդը, բանաձևերը և դրանց հիմքում ընկած դեպքերը։