Հայաստան 2009. Երևանի ավագանու առաջին ընտրությունները և այն, ինչ հաջորդեց
Երևանի 439 ընտրատեղամասերից 144-ում կային թվերի միջև անհամապատասխանություններ, ընտրության օրը միկրոավտոբուսները մարդկանց բերում էին գրեթե յուրաքանչյուր տեղամաս։
Բնօրինակ էջը electionscount.info-ում: Ընտրական իրավունքը և ընտրությունների կեղծումները (2010, PDF), էջ 632009 թ. Երևանն առաջին անգամ ընտրեց իր ավագանին, ավագանին այնուհետև ընտրեց քաղաքապետին։ Քաղաքապետի ուղղակի ընտրությունը «չէր կարող տեղի ունենալ», պնդում է գիրքը, պարզ քաղաքական պատճառով. մայրաքաղաքի կողմից ուղղակիորեն ընտրված քաղաքապետը հեղինակությամբ կմրցակցեր նախագահին՝ ստեղծելով երկիշխանության վտանգ։
Ավագանին ընտրվեց կուսակցական ցուցակներով՝ քաղաքային մեկ ընտրատարածքում՝ 7% շեմով։
Ինչպես կարդալ այս գծապատկերը
Մոխրագույն՝ Երևանում ձևավորված բոլոր ընտրատեղամասերը, շագանակագույն՝ նրանք, որոնց արձանագրությունների թվերը չէին համընկնում։
Ինչ է ցույց տալիս
439 տեղամասերից 144-ում՝ մեկ երրորդում, ընտրական թվերի միջև կային անհամապատասխանություններ։ Ընտրության օրը մարդկանց միկրոավտոբուսներով բերում էին գրեթե յուրաքանչյուր տեղամաս։
Նոր ընտրություններ, թե նոր աղետ
Հայաստանին նվիրված գրքի եզրափակիչ գլուխը, որը գրվել է մարդկային զոհերով ավարտված 2008 թ. նախագահական ընտրություններից հետո, պնդում է, որ դրանից հետո ձևավորված կոալիցիան չէր կարող հավակնել ընտրողների մեծամասնության աջակցությանը, և որ ելքը ոչ թե ուժի կիրառումն էր, այլ արդար անցկացված նոր ընտրությունները։ Հաջորդ գլուխներում գիրքն առաջարկում է բազմամանդատ ընտրատարածքներում նախապատվության սկզբունքով ընտրվող խորհրդարան, որպեսզի պատգամավորները կախված լինեն ընտրողներից, այլ ոչ թե կուսակցությունների ղեկավարներից, ինչպես նաև կանոններ, որոնք յուրաքանչյուր ընտրական թիվ ստուգելի են դարձնում։
Այդ նպատակով գրքում մշակված մեթոդը՝ արդյունքը փոխող անճշտությունների ճշգրիտ հաշվարկները, հետագայում կիրառվեց այս կայքի յուրաքանչյուր ընտրության նկատմամբ՝ սկսած 2012 թ. ընտրություններից։ Մեթոդը համառոտ՝ ընտրական թվերի համեմատություն։
Աղբյուր՝ «Ընտրական իրավունքը և ընտրությունների կեղծումները» (2010, հայերեն), նույն հեղինակի ավելի վաղ հայերեն գիրքը, որը վերլուծում է յուրաքանչյուր ընտրության պաշտոնապես հրապարակված թվերը։ Այստեղի թվերը վերցված են դրանից, էջերի համարները վերաբերում են PDF-ին։
Տվյալներ և աղբյուրներ այս կայքում
Գրքից
Այս հոդվածը հիմնված է the 2010 Armenian edition-ի վրա՝ «Ընտրական իրավունքներ և ընտրությունների կեղծումներ» գրքից, հեղինակ՝ Լյուդվիգ Խաչատրյան: Գրքում մանրամասն ներկայացված են մեթոդը, բանաձևերը և դրանց հիմքում ընկած դեպքերը։